پلاویکس یا زیلت اسامی تجاری مختلفی از داروئی بنام کلوپیدروگرل هستند که به عنوان داروی ضد پلاکتی استفاده می شود. این دارو اسامی تجاری متفاوت دیگری مانند آپوکلوپیدر گرل، اسویکس، کلوپیدکسل، کلوفر، کلوب یو اس، کلوپیکارد و… دارد.
از زمان ورود این دارو به بازار پزشکی تحول عظیمی در کاهش عوارض آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی وعود مجدد حملات قلبی عروقی و مغزی بوجود آمد به نحوی که میزان عوارض حاد آنژیوپلاستی مانند انسداد استنت ها ، لخته های داخل عروق و میزان عود مجدد سکته های قلبی و مغزی بطور واضحی کاهش یافته است.
به طور کلی می توان گفت یکی از موثرترین و اصلی ترین تاثیراتی که قرص پلاویکس بر روی بدن ما دارد، این است که دیگر اجازه لخته شدن خون را نمی دهد.
مشخصات پلاویکس یا زیلت
این دارو خصوصیت ضد پلاکتی دارد یعنی با بلوک گیرنده های p2y12 ومهارتولید ADP درپلاکت ها (که نقش کلیدی در ایجاد لخته های داخل عروقی و سکته های قلبی و مغزی دارند) از تجمع آنها و ایجاد لخته درعروق جلوگیری می کند. اثر آنها مشابه آسپرین ولی با راه و روش و مکانیسم متفاوت است.
این فرآورده یک پیش دارومی باشد یعنی بعد از ورود به بدن و خوردن ، توسط آنزیمی در کبد تبدیل به ماده اصلی که همان داروی اصلی است تبدیل می شود. شروع اثر دارو چنانچه بصورت روزانه 1 عدد مصرف شود بسیار آرام است به همین دلیل همیشه دارو را در روز شروع و در موارد حاد بیماری یا قبل از آنژیوپلاستی به اصطلاح load می کنند یعنی به بیمار در یک فاصله زمانی کوتاه ( نیم ساعت تا یکی دو روز ) 600mg ( معادل 8 قرص ) به بیمار داده می شود تا اثر دارو بسیار سریع ظاهر شود.
موارد مصرف عمده این دارو در بیماران با مشکلات قلبی عروقی، سابقه حملات قلبی، سکته های مغزی و بیماریهای عروق محیطی می باشد.
موارد مصرف داروی پلاویکس یا زیلت
- مصرف این دارو به همراه آسپرین بعد از سکته های قلبی و مغزی حداقل بمدت یکسال سبب کاهش حملات مجدد قلبی و مغزی می شود.
- مصرف این دارو بعد از آنژیوپلاستی و استنت گذاری بهمراه آسپرین میزان انسداد استنت و لخته شدن آن را به میزان زیادی کاهش میدهد که بسته به بیمار نوع استنت و تعداد استنت حدود سه ماه تا یکسال و گاها بیشتر، طول زمان مصرف این دارومی باشد.
- در بیماران با سکته های مغزی ، قلبی و بیماریهای عروق محیطی که به هر دلیلی قادر به مصرف آسپرین نیستند ، مانند حساسیت به آسپرین ، سابقه خونریزیهای معده و دستگاه گوارش و… به عنوان جایگزین آسپرین می باشد.
- جهت پیشگیری از بیماریهای قلبی عروقی در گروه خاصی از بیماران که قادر به مصرف آسپرین نمی باشند و یا به عنوان جایگزین آسپرین از این دارو استفاده می شود.
- تقریبا تمام مطالعات نشان داده شده است که مصرف همزمان این دو دارو در بیماران سکته قلبی و مغزی و افرادی که استنت گذاری شده اند عوارض بیماری و عود مجدد آنرا کاهش می دهد هرچند هر دو داروی ضد پلاکتی می باشند.
عوارض داروی پلاویکس یا زیلت
عوارض پلاویکس یا زیلت نیز تا حدودی مشابه آسپرین است یعنی عوارض خونریزی دهنده و کبودهای پوستی دارد. مهترین واکنش متقابل دارویی پلاویکس با داروهای مسکن می باشد که باعث افزایش ریسک خونریزی می شوند و امپرازول که اثر پلاویکس را کم می کند.
مصرف این دارو حتما می بایست با نظر پزشک شروع و با نظر پزشک معالج قطع شود بطور معمول بعد از آنژیوپلاستی و استنت گذاری قلبی با استنت دارویی و در بیماران با سکته قلبی طول مصرف این دارو حدود یک سال می باشد.
سوالات متداول درباره پلاویکس و زیلت
آیا پلاویکس بهتر است یا زیلت؟
این سؤال بسیار رایج است و پاسخ آن بستگی به شرایط بالینی هر فرد دارد.
پلاویکس (Clopidogrel) و زیلت (Ticagrelor) هر دو داروی ضد پلاکت هستند که برای پیشگیری از سکتههای قلبی، مغزی و دیگر مشکلات عروقی تجویز میشوند.
مطالعات نشان دادهاند که زیلت ممکن است در برخی بیماران اثربخشی بیشتری نسبت به پلاویکس داشته باشد، بهویژه در بیمارانی که دچار سندرم کرونری حاد شدهاند.
با این حال، زیلت میتواند عوارض جانبی بیشتری مانند تنگی نفس یا خونریزی ایجاد کند و برای برخی افراد مناسب نیست.
پزشک با توجه به وضعیت قلبی، سابقه پزشکی و داروهای مصرفی شما بهترین گزینه را تعیین میکند.
آیا میتوان مصرف پلاویکس یا زیلت را ناگهانی قطع کرد؟
خیر، قطع ناگهانی پلاویکس یا زیلت به شدت خطرناک است و میتواند احتمال سکته قلبی یا مغزی را افزایش دهد.
این داروها بهطور خاص برای جلوگیری از تشکیل لختههای خونی تجویز میشوند و قطع ناگهانی آنها بدون مشورت پزشک ممکن است نتایج جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
اگر به هر دلیلی نیاز به قطع یا تغییر دارو دارید، حتماً باید با پزشک معالج خود مشورت کنید و طبق برنامهای که او مشخص میکند، مصرف دارو تنظیم شود.
مدت زمان درمان با پلاویکس یا زیلت چقدر است؟
مدت زمان مصرف پلاویکس یا زیلت بسته به نوع بیماری، شدت آسیب عروقی و توصیه پزشک متفاوت است.
در بسیاری از بیماران، دوره درمان معمولاً بین ۶ ماه تا ۱۲ ماه ادامه دارد.
در مواردی که بیمار تحت عملهایی مانند استنتگذاری کرونری قرار گرفته باشد، پزشک ممکن است مصرف این داروها را برای دورهای طولانیتر تجویز کند.
پیروی دقیق از دستور پزشک درباره مدت زمان درمان بسیار حیاتی است و هیچگاه نباید دوره درمان را خودسرانه کوتاه یا طولانی کرد.
بدون دیدگاه